روز تولد و خبر بد

سيزده روز پيش هشتم بهمن روز تولدم بود،هميشه دوست داشتم روز تولدم يك روز خاص باشه،يعني سعي كنم خوش بگذرونم و با روزهاي ديگه برام متفاوت باشه،امسال تولد 18 سالگي ام بود...18 سالگي يك حس جالبي به آدم ميده چون هم اينكه سن قانوني هست و هم اينكه آدم به خيلي از حقوق و مزايا دست پيدا ميكنه

روز تولدم اومدم خبرها رو چك كنم،تيتر اين بود"آرش رحماني پور و علي زماني اعدام شدند"وقتي چشمم به تيتر خبر افتاد يك ربع فقط داشتم به مانيتور زل ميزدم،باورم نميشد كه جمهوري اسلامي بخواد دست به يك همچين ريسكي بزنه و اين همه خشم و نفرت رو متوجه خودش بكنه،فكر مي كردم كه از واكنش افكار عمومي داخل و خارج بترسند و از خير به قتل رساندن اين جوون هاي بيگناه بگذرند،ولي ما تو محاسبه مون دچار اشتباه شده بوديم،از اونجايي كه وحشت از خيزش مردمي در 22 بهمن اونها رو دچار كلافگي و سردرگمي كرده بود نشستند پيش خودشون دو دو تا چهارتا كردن كه اگر 50 هزار نفر هم بترسن و بيرون نيان باز غنيمته...

تهديد پشت تهديد

ديروز صبح از اداره اطلاعات آمل با پدرم تماس گرفتند و تهديد پشت تهديد كه ايندفعه خدمتش مي رسيم و فلان مي كنيم و بهمان....اين زنگ زدن هاشون براي باور اول نيست،به دفعات زنگ زدند و تهديد كردند و با اين زنگ زدن هاشون كه عملي است خلاف قانون ايجاد مزاحمت كردند.مسئولان امنيتي كه در هر كشوري بايد خادم ملت و تامين كننده امنيت ملت باشند كارشان شده مردم آزاري و تهديد.....

فيلتر شدن وبلاگ براي بار دوم

امروز صبح كه اومدم تو مديريت وبلاگ تا مطلب جديدي رو كه نوشته بودم تو وبم بذارم با فيلترشدن وبلاگم مواجه شدم،كار كار خودشان بود،وبلاگ قبلي ام مسدود شده بود و اين يكي فيلتر،من به دليل مشغله هاي روزمره و به ويژه در پيش داشتن امتحان كنكور اصلا وقت ندارم به وبلاگم برسم و مطلبي بنويسم،اما نمي دونم كه چرا همين ماهي يكبار نوشتن ها اينقدر اين آقايون رو به وحشت انداخته كه هنوز دو هفته از مسدود شدن وبلاگ قبلي ام نگذشته كه دوباره فيلترم كردند.منم در عرض نيم ساعت همه ي آرشيو رو به آدرس جديد منتقل كردم بدون اينكه خرجي برام داشته باشه.ولي اونها براي فيلتر كردن وبلاگم هزينه كردند.خوب ما به هزينه كردن شان راضي نيستيم.اين خرجي كه اين آقايون براي پارازيت انداختن به شبكه هاي ماهواره اي و فيلتر و مسدود كردن سايت هاي خبري مي زنند اگر واسه يك كار درست و درمون هزينه كرده بودند وضعيت امروز ما خيلي بهتر از ايني كه هست ميشد،ولي افسوس كه گوش هايشان را گرفته اند و اين نصيحت هاي دلسوزانه ما را نمي خواهند كه بشنوند،خوب نشنوند خودشان دست آخر ضرر خواهند كرد..اين سانسوركردن ها بزرگترين تبليغي است كه بر عليه خودشان انجام مي دهند.

يك سالگي وبلاگ

بيست و يكم بهمن تولد وبلاگم مبارك،توي يكسال اخير 37 مطلب نوشتم و به قول معروف در خدمت شماها بودم،از همه ي كسانيكه تو اين يك ساله با من همراهي كرديد و با نظرات مهربانانه تان باعث دلگرمي من شديد خيلي متشكرم.از آنهايي كه كنترلچي بودند و هز از گاهي با فحاشي هاشون چه خصوصي و چه عمومي باعث شرمندگي ما ميشدند هم خيلي ممنونيم.ما كه از كسي دلگير نيستيم و آرزوي شفاعت شما را داريم.تو اين يك سال با وجود اينكه نمي تونستم اونطور كه بايد به وبلاگم برسم و حضور داشته باشم ولي تعداد بازديدكنندگان قابل توجه بوده كه از اين بابت هم واقعا خوشحالم.از بلاگفا هم كه وبلاگ ما رو مسدود كرده از وبگذر هم كه چند بار آمار وبلاگ ما رو از حسودي حذف كرده هم تقدير و تشكر به عمل مي آريم.